Κάποια στιγμή, συνειδητοποίησα ότι αφιέρωνα περισσότερο χρόνο στη συντήρηση του συστήματος παραγωγικότητάς μου παρά στην εκτέλεση της εργασίας. Κάθε εργασία βρισκόταν στο Todoist. Κάθε ημιτελής σκέψη, ιδέα ή όραμα πήγαινε στο Obsidian. Κάθε επαναλαμβανόμενη ενέργεια εξαρτιόταν από υπενθυμίσεις ή λεπτά στρώματα αυτοματισμού που ήταν ενσωματωμένα στο λειτουργικό σύστημα. Κάθε εργαλείο λειτουργούσε καλά από μόνο του. Αλλά μαζί, σχημάτιζαν μια ροή εργασίας που έμοιαζε κατακερματισμένη, ενοχλητική και παράξενα εύθραυστη, σαν μια μηχανή Rube Goldberg που λειτουργεί με ήπιο άγχος.

Έτσι, έκανα κάτι που η σύγχρονη κουλτούρα παραγωγικότητας αποθαρρύνει έντονα. Διέγραψα και τα τρία και αποφάσισα να δω τι θα συνέβαινε αν άφηνα το Linux να χειριστεί αυτές τις εργασίες. Καμία νέα εφαρμογή. Καμία έξυπνη εναλλακτική λύση. Μόνο το λειτουργικό σύστημα, μερικές συμβάσεις και η προθυμία να μείνω με την ταλαιπωρία αρκετή ώρα για να δω αν θα το σιωπούσε.
Γρήγοροι σύνδεσμοι
Οι εφαρμογές παραγωγικότητας έλυσαν προβλήματα που δεν έχω πια.
Πώς η συσσώρευση εργαλείων αύξησε αθόρυβα την τριβή;

Το Todoist ήταν το πρώτο εργαλείο που αμφισβήτησαΜετατράπηκε αθόρυβα σε ένα δεύτερο γραμματοκιβώτιο, γεμάτο με τα πάντα, από πραγματικά σημαντικές εργασίες μέχρι αόριστες υπενθυμίσεις για πράγματα που ίσως θα ήθελα να σκεφτώ κάποια μέρα. Κάθε νέα εργασία πυροδοτούσε έναν ανεμοστρόβιλο μικρών αποφάσεων. Χρειαζόταν αυτή η εργασία ημερομηνία λήξης, κάποιο έργο, μια ταξινόμηση ή μια προτεραιότητα; Καμία από αυτές τις τριβές δεν ήταν σημαντική, αλλά ήταν πολύ συνεχείς.
Η Obsidian προσέφερε ένα διαφορετικό είδος cloud. Μου άρεσε η ιδέα ενός δεύτερου εγκεφάλου. Μου άρεσαν τα backlinks, τα γραφήματα και οι δομημένες δομές φακέλων. Αυτό που δεν μου άρεσε ήταν η επίμονη αμφισβήτηση. Σχετικά με το αν κάτι ανήκει στον Obsidian, τον Todoist ή κάπου αλλούΗ ανατροφοδότηση απομακρύνθηκε από την εργασία που υποτίθεται ότι υποστήριζε και η συντήρηση του συστήματος έγινε μια λειτουργία με απαιτήσεις ύποπτα παρόμοιες με την πραγματική εργασία.
Το επίπεδο αυτοματισμού ήταν ο πιο αθόρυβος παραβάτης. Χρησιμοποιούσα υπενθυμίσεις και ελαφριά εργαλεία για να καλύψω επαναλαμβανόμενες εργασίες αντί να τις διορθώνω σωστά. Τα αντίγραφα ασφαλείας βασίζονταν στο να θυμάμαι να τα εκτελέσω. Οι εργασίες καθαρισμού ενεργοποιούνταν από ενοχές και όχι από λογική. Τα βήματα ρύθμισης του έργου ήταν εξ ολοκλήρου αποθηκευμένα στο κεφάλι μου, ένα αναξιόπιστο μέρος για την αποθήκευση ενεργειών.
Κανένα από αυτά τα εργαλεία δεν ήταν κακό. Το πρόβλημα ήταν ότι εγώ έγινα η κόλλα που τα κρατούσε ενωμένα, μεταφράζοντας συνεχώς μεταξύ συστημάτων που δεν είχαν ιδέα ότι το ένα υπήρχε στο άλλο.
Αντικατέστησα κάθε εφαρμογή με ένα εργαλείο που ήδη παρέχει το Linux.
Διαχείριση εργασιών, ανατροφοδότηση και αυτοματοποίηση χωρίς πρόσθετο λογισμικό

Η αντικατάσταση του Todoist ήταν επικίνδυνη, κάτι που αποδείχθηκε χρήσιμο μάθημα. Σταμάτησα να παρακολουθώ αφηρημένες εργασίες και άφησα το σύστημα αρχείων να γίνει η πηγή της αλήθειας. Η ενεργή εργασία βρίσκεται πλέον σε σαφώς ονομασμένους καταλόγους έργων. Μέσα σε κάθε κατάλογο υπάρχει ένα απλό αρχείο TODO.md γραμμένο σε απλό κείμενο. Εάν μια εργασία είναι σημαντική, βρίσκεται δίπλα στα σχετικά αρχεία της. Εάν όχι, δεν παρακολουθείται.
Αυτή η και μόνο απόφαση εξάλειψε μια ολόκληρη κατηγορία γενικών εξόδων. Δεν υπήρχαν έργα προς επίβλεψη, προτεραιότητες προς λεπτομερή διαχείριση και κανένα νεκροταφείο για εργασίες που είχα κρατήσει απλώς από αίσθημα ευθύνης. Η ίδια η δουλειά έγινε η λίστα υποχρεώσεων.
Ο οψιδιανός έχει αντικατασταθεί από τυπικά αρχεία Markdown που είναι αποθηκευμένα απευθείας στους φακέλους του έργου. Οι σημειώσεις δεν αποτελούν πλέον έναν παράλληλο κόσμο. Αποτελούν πλέον αναπόσπαστο μέρος της ροής εργασίας. Η έρευνα ζει μαζί με τα προσχέδια και οι σημειώσεις συσκέψεων ζουν μαζί με τα παραδοτέα. Όλα είναι αναζητήσιμα χρησιμοποιώντας τυπικά εργαλεία Linux, όπως π.χ. grep Ή ripgrepΕίναι αναγνώσιμο σε οποιοδήποτε πρόγραμμα επεξεργασίας και προστατεύεται από αλλαγές αδειών χρήσης ή καταστροφή βάσης δεδομένων.
Η εγκατάλειψη του οψιδιανού σημαίνει επίσης εγκατάλειψη της ιδέας ότι η γνώση χρειάζεται συνεχή αναδιοργάνωση για να παραμείνει χρήσιμη. Στην πράξη, η εγγύτητα υπερισχύει της δομής. Οι παρατηρήσεις είναι πιο πολύτιμες όταν βρίσκονται κοντά στο αντικείμενο που αφορούν.
Ο αυτοματισμός ήταν το σημείο όπου το Linux έδειξε πραγματικά τα δυνατά του σημεία. Οι υπενθυμίσεις και οι ημι-λύσεις αντικαταστάθηκαν από shell scripts, που εκτελούνται από... cron ή χρονόμετρα systemdΑνάλογα με το επίπεδο ελέγχου και καταγραφής που θέλετε, τα αντίγραφα ασφαλείας εκτελούνται πλέον μέσω rsync Με βάση ένα χρονοδιάγραμμα. Τα προγράμματα εκκαθάρισης αφαιρούν αυτόματα τα παλιά αρχεία. Τα προγράμματα εγκατάστασης έργων δημιουργούν φακέλους και πρότυπα χωρίς να ζητούν την προσοχή σας. Τίποτα δεν είναι έξυπνο, τίποτα δεν είναι κρυφό, όλα είναι απλό κείμενο, κάνοντας ακριβώς αυτό που λέει ότι θα κάνει.
Τι άλλαξε τελικά όταν εξαφανίστηκαν οι εφαρμογές;
Λιγότερες αποφάσεις, ταχύτερη ανάρρωση και λιγότερη ψυχική δαπάνη

Το πρώτο πράγμα που παρατήρησα ήταν η ηρεμία. Το Todoist σταμάτησε να μου υπενθυμίζει εργασίες που είχαν νόημα μόνο στη θεωρία. Το Obsidian σταμάτησε να με βάζει σε πειρασμό να αναδιοργανώσω τις σημειώσεις μου αντί να ολοκληρώσω την εργασία. Ο αυτοματισμός σταμάτησε να βασίζεται στη μνήμη ή το κίνητρο.
Η εναλλαγή συμφραζομένων μειώθηκε σημαντικά επειδή η εργασία σταμάτησε να είναι διασκορπισμένη σε διάφορα εργαλεία. Όταν επέστρεφα σε ένα έργο μετά από ένα διάλειμμα, όλα ήταν εκεί: αρχεία, σημειώσεις και συμφραζόμενα. Δεν χρειαζόταν να ψάχνω για νοητικούς θησαυρούς.
Η ανάκτηση είναι επίσης ταχύτερη. Ο φάκελος λέει την αλήθεια για την κατάσταση της εργασίας με τρόπο που κανένας άλλος διαχειριστής εργασιών δεν το κάνει ποτέ. Μπορείτε να δείτε τι υπάρχει, τι δεν έχει ολοκληρωθεί και τι αγγίχθηκε τελευταία φορά χωρίς να χρειάζεται να ανατρέξετε σε μια απλή λίστα.
Σταμάτησα επίσης να ανησυχώ για προβλήματα συγχρονισμού, κατεστραμμένες βάσεις δεδομένων ή επίπεδα συνδρομής που απορροφούν αθόρυβα λειτουργίες. Τα αρχεία απλού κειμένου και τα σενάρια κελύφους δεν γίνονται φιλόδοξα πίσω από την πλάτη σας. Είτε λειτουργούν είτε αποτυγχάνουν δυνατά, κάτι που ακριβώς θέλετε από τα εργαλεία στα οποία βασίζεστε καθημερινά. Απολαμβάνοντας μια τοπική προσέγγιση στην εργασία Έκανε μεγάλη διαφορά. Τίποτα σημαντικό δεν εξαφανίστηκε. Αυτό που εξαφανίστηκε ήταν η τριβή, την οποία λανθασμένα νόμιζα ότι ήταν δομή.
Γιατί πέτυχε αυτό; Απλώς επειδή ήταν Linux.
Ένα σύστημα σχεδιασμένο να αντικαθιστά εργαλεία αντί να τα συναρμολογεί

Αυτό το πείραμα λειτουργεί επειδή το Linux αντιμετωπίζει τα αρχεία, τα σενάρια και τον αυτοματισμό ως πολίτες πρώτης κατηγορίας και όχι ως premium χαρακτηριστικά. Το σύστημα αναμένει από εσάς να ενσωματώσετε μικρότερα εργαλεία αντί να εγκαταστήσετε μεγαλύτερα. Υποθέτει ότι ίσως θέλετε να δείτε πώς λειτουργούν τα πράγματα αντί να εμπιστευτείτε μια ευχάριστη αφαίρεση.
Ένα περιβάλλον επιφάνειας εργασίας όπως το Cinnamon ενισχύει αυτό, μένοντας μακριά σας. Εκκινεί εφαρμογές, διαχειρίζεται τα παράθυρα προβλέψιμα και δεν επιμένει να κατέχει κεντρική θέση στην αφήγηση της παραγωγικότητάς σας. Αυτή η διακριτική αξιοπιστία είναι που επιτρέπει στα απλά συστήματα να παραμένουν αυτάρκη αντί να απαιτούν αντισταθμιστικά επίπεδα.
Η δοκιμή αυτής της προσέγγισης σε μια πλατφόρμα που κρύβει το σύστημα αρχείων, αποθαρρύνει τη δημιουργία σεναρίων ή αντιμετωπίζει τον αυτοματισμό ως ένα προηγμένο χόμπι θα ήταν πολύ πιο δύσκολη. Το Linux κάνει την προσέγγιση να φαίνεται λογική και όχι απερίσκεπτη.
Γιατί ήταν καλύτερη η αφαίρεση εργαλείων από τη βελτίωσή τους;
Πώς άλλαξε αυτή η εμπειρία τον τρόπο που εργάζομαι;
Η μεγαλύτερη αλλαγή ήταν ψυχολογική. Σταμάτησα να κυνηγάω την τέλεια ρύθμιση και άρχισα να εξαλείφω τις τριβές. Αντί να ρωτήσω αν το εργαλείο ήταν αρκετά ισχυρό, ρώτησα αν ήταν καθόλου απαραίτητο.
Δεν εγκατέστησα ξανά το Todoist ή το Obsidian. Όχι για ιδεολογικούς λόγους, αλλά επειδή, ειλικρινά, δεν μου έλειψαν. Το Linux είχε ήδη ό,τι χρειαζόμουν κάτω από τα επίπεδα που ήταν στοιβαγμένα από πάνω.
Η αντικατάσταση τριών εφαρμογών παραγωγικότητας δεν με έκανε υπερήρωα. Απλώς έκανε την εργασία μου πιο ήρεμη, πιο συνεκτική και πιο εύκολη στην επανέναρξη. Αυτή αποδείχθηκε μια πολύ καλύτερη αναβάθμιση από οποιαδήποτε νέα εφαρμογή έχω δοκιμάσει εδώ και χρόνια.










