Δεν ξέρω ακριβώς πότε συνέβη αυτό, αλλά κάποια στιγμή, η αγορά μιας συσκευής έπαψε να είναι το τέλος της ιστορίας. Απλώς πληρώνατε τα χρήματα και την πηγαίνατε σπίτι, και αυτό ήταν όλο. Μπορεί να αγοράσατε μερικές μπαταρίες ή ένα ανταλλακτικό καλώδιο λίγα χρόνια αργότερα, αλλά το προϊόν ήταν δικό σας, πλήρες και αμείωτο.
Στις μέρες μας, η αγορά μιας νέας συσκευής μοιάζει με συνδρομή σε γυμναστήριο που δεν θα ακυρώσετε ποτέ. Η αρχική τιμή αγοράς είναι μόνο η αρχή και πριν καν ξεκολλήσετε το πλαστικό από την οθόνη, σας ζητάει την πιστωτική σας κάρτα. Η αύξηση των συνδρομών είναι αμείλικτη και πλέον αποτελεί ένα από τα... Τεχνικές ενημερώσεις που έκαναν τα πράγματα χειρότερα.
Γρήγοροι σύνδεσμοι
Η τιμή που εμφανίζεται δεν είναι πλέον η πλήρης τιμή.
Η παραλαβή δεν είναι το τέλος
Όταν αγόρασα την τηλεόρασή μου πριν από μερικά χρόνια, νόμιζα ότι πλήρωνα για γρήγορη ψυχαγωγία. Αυτό ήταν όλο το νόημα, έτσι δεν είναι; Εκτός του ότι δεν λειτουργεί πλέον έτσι. Από την πρώτη στιγμή που την βγάζεις από τη συσκευασία, μια τηλεόραση είναι απλώς ένα μεγάλο, λαμπερό ορθογώνιο. Εκτός κι αν σε ευχαριστεί να εναλλάσσεσαι μεταξύ τοπικών εκπομπών ή... Επωφεληθείτε από τη θύρα USB που διαθέτει. Συνδέοντας μια μονάδα flash που περιέχει ορισμένα αρχεία που έχετε κατεβάσει, η πραγματική διασκέδαση ξεκινά μόνο αφού προσθέσετε μια μηνιαία συνδρομή.
Πρώτα, ήταν η καλωδιακή τηλεόραση. Μετά ήταν το Netflix. Μετά το Netflix δεν ήταν αρκετό, οπότε ήταν Netflix Επιπρόσθετα Amazon Prime Επιπρόσθετα Hulu Συν μισή ντουζίνα ακόμα. Υπηρεσίες streaming για τις οποίες ίσως αξίζει να πληρώσετεΗ ίδια η τηλεόραση ήταν μια εφάπαξ αγορά, αλλά η διατήρηση της χρησιμότητάς της απαιτούσε μια σταθερή ροή μηνιαίων πληρωμών.
Η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται και με τις κονσόλες παιχνιδιών. Η τιμή της κονσόλας είναι απλώς το αντίτιμο εισόδου. Ομολογουμένως, μπορείτε να αγοράσετε έναν δίσκο και να τον παίξετε εκτός σύνδεσης, αλλά τα περισσότερα σύγχρονα παιχνίδια ζουν από συνδρομές— Παιχνίδι Pass Xbox، PlayStation Plus، Nintendo Switch σε απευθείας σύνδεσηΧωρίς αυτό, δεν θα έχετε πρόσβαση στο online multiplayer, στο πρόσθετο περιεχόμενο και στη μισή αξία της κονσόλας.
Με κάνει να αναρωτιέμαι αν αγοράζουμε όντως συσκευές πλέον ή μήπως απλώς νοικιάζουμε το προνόμιο να τις διατηρούμε χρήσιμες;
Οι έξυπνες συσκευές σας έχουν ανόητους περιορισμούς χωρίς συνδρομή.
Δεν υπάρχουν βίντεο εκτός αν πληρώσετε.
Οι έξυπνες συσκευές είναι οι μεγαλύτεροι υπεύθυνοι για αυτό το πρόβλημα. Τα κουδούνια, οι θερμοστάτες, ακόμη και οι κάμερες ασφαλείας λειτουργούν καλά αμέσως μόλις τα αγοράσετε, αλλά οι πιέσεις συνδρομής αρχίζουν να εμφανίζονται μόλις θέλετε κάτι περισσότερο από το ελάχιστο. Πάρτε για παράδειγμα τα κουδούνια βίντεο. Οι περισσότερες σας επιτρέπουν να παρακολουθείτε ζωντανά βίντεο ή να λαμβάνετε ειδοποιήσεις κίνησης, αλλά αν θέλετε πραγματικά να αποθηκεύσετε ηχογραφήσεις, θα πρέπει να πληρώνετε μια μηνιαία χρέωση αποθήκευσης στο cloud. Έτσι, μπορεί να έχετε τη συσκευή, αλλά εξακολουθείτε να χάνετε βασικά στοιχεία, όπως να ελέγχετε τι συνέβη το προηγούμενο βράδυ.
Ορισμένα προϊόντα είναι λίγο καλύτερα. Ορισμένα κουδούνια πόρτας σάς επιτρέπουν να τοποθετήσετε μια κάρτα microSD ή να χρησιμοποιήσετε μια μονάδα δικτύου για τοπική αποθήκευση, ενώ μερικά περιλαμβάνουν ακόμη και αποθήκευση στο cloud χωρίς επιπλέον κόστος. Δυστυχώς, αυτές οι επιλογές αρχίζουν να μοιάζουν με σπάνιες εξαιρέσεις και όχι με τον κανόνα.
Οι εκτυπωτές και άλλες συσκευές θέλουν επίσης να μπουν στο παιχνίδι.
Το μελάνι δεν είναι το μόνο πράγμα που σπαταλούν οι εκτυπωτές στις μέρες μας.
Δεν πρόκειται πλέον μόνο για τα λεγόμενα έξυπνα gadgets που κυνηγούν τα χρήματα των συνδρομών. Ακόμα και οι κανονικές, παλιομοδίτικες συσκευές μπαίνουν στο παιχνίδι. Οι εκτυπωτές είναι ίσως το χειρότερο παράδειγμα - το πρόγραμμα Instant Ink της HP ουσιαστικά μετατρέπει την εκτύπωση σε συνδρομή και, αν ακυρώσετε, τα δοχεία μελάνης μπορεί κυριολεκτικά να σταματήσουν να λειτουργούν. Οι καφετιέρες έχουν επιδοθεί σε παραδόσεις pods βάσει συνδρομής και μάρκες όπως η Philips Sonicare και η Oral-B προωθούν πλέον «βολικές» μηνιαίες αναπληρώσεις για κεφαλές οδοντόβουρτσας.
Και δεν σταματάει εκεί. Οι μεγάλοι κατασκευαστές συσκευών έχουν αρχίσει να στρέφονται προς αυτό που ονομάζεται «υπηρεσία», μεταβαίνοντας από απλές, εφάπαξ αγορές σε συνεχείς ροές εσόδων. Ρεπορτάζ Globe Newswire Αυτά τα μοντέλα που βασίζονται σε συνδρομές αποτελούν πλέον μια από τις μεγαλύτερες τάσεις στις μεγάλες οικιακές συσκευές το 2025. Μιλάω για ψυγεία, πλυντήρια ρούχων, ό,τι θέλετε.
Προσωπικά, αυτό ανήκει σε Συνδρομές που δεν μπορώ να δικαιολογήσω την πληρωμή τουςΔεν μοιάζει τόσο με ευκολία όσο με μια αργή φορολογία σε πράγματα που απλώς θα έπρεπε να λειτουργούν.
Οι συνδρομές λογισμικού διαρρέουν στις συσκευές.
Πληρώστε για να ξεκλειδώσετε λειτουργίες
Ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους κάθε συσκευή απαιτεί μηνιαία χρέωση στις μέρες μας είναι ότι το υλικό και το λογισμικό είναι πιο αλληλένδετα από ποτέ. Ένα τηλέφωνο δεν είναι πλέον απλώς ένα κομμάτι γυαλιού με τσιπ. Είναι το λειτουργικό σύστημα, το κατάστημα εφαρμογών, οι ενσωματωμένες υπηρεσίες αποθήκευσης cloud και οι συνεχείς ενημερώσεις υλικολογισμικού που προσθέτουν αξία. Αυτή η ρύθμιση δίνει στις εταιρείες αμέτρητους τρόπους να τμηματοποιήσουν τις λειτουργίες σε επί πληρωμή "ξεκλειδώματα" ή επίπεδα συνδρομής.
παίρνω BMW Για παράδειγμα, σε ορισμένες αγορές, προσπάθησε να χρεώνει περίπου 18 δολάρια το μήνα για τη χρήση των θερμαινόμενων καθισμάτων που ήταν ήδη εγκατεστημένα στο αυτοκίνητο. Τα πηνία και τα καλώδια ήταν ακριβώς εκεί κάτω από εσάς, αλλά έπρεπε να συνεχίσετε να πληρώνετε για να τα ενεργοποιήσετε. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο κόσμος μίσησε την ιδέα και η BMW κατέληξε να κάνει πίσω σε πολλούς τομείς. Το έκανε. Τέσλα Κάτι παρόμοιο, όπου πουλούσαν αναβαθμίσεις αυτονομίας σε ορισμένα μοντέλα όπου η μεγαλύτερη μπαταρία ήταν ήδη μέσα στο αυτοκίνητο, αλλά κλειδωμένη μέχρι να πληρώσετε επιπλέον χρήματα. Volkswagen Το ID.3 είναι ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς ορισμένα EV μοντέλα ID.3 πωλούνται με χαμηλότερη απόδοση και η πλήρης ιπποδύναμη ξεκλειδώνεται μόνο εάν πληρώσετε μια συνδρομή ή μια εφάπαξ χρέωση.
Και δεν είναι μόνο τα αυτοκίνητα. Αγοράστε ένα νέο φορητό υπολογιστή και πιθανότατα θα βρείτε «δωρεάν δοκιμαστικές εκδόσεις» λογισμικού προστασίας από ιούς ή δικτύωσης. VPN Ή χώρος αποθήκευσης στο cloud σας περιμένει. Μόλις λήξει, ξεκινά η συνεχής γκρίνια, ωθώντας σας να πληρώσετε για τη βασική προστασία ή τον αποθηκευτικό χώρο που νομίζατε ότι ήδη είχατε.
Προς υπεράσπιση των εταιρειών
Οι εταιρείες το αποκαλούν υποστήριξη.
Αν ρωτούσατε τους κατασκευαστές για αυτές τις αυξημένες μηνιαίες χρεώσεις, πιθανότατα θα έλεγαν κάτι σαν: «Δεν πληρώνετε μόνο για το υλικό. Έχουμε διακομιστές που πρέπει να είναι συνδεδεμένοι στο διαδίκτυο, ενημερώσεις που πρέπει να αποστέλλονται, υποστήριξη που πρέπει να παρέχεται και ασφάλεια που πρέπει να διατηρείται. Οι συνδρομές είναι ο τρόπος με τον οποίο διατηρούμε το υλικό σας ασφαλές και ενημερωμένο».
Για να είμαστε δίκαιοι, υπάρχει κάποια αλήθεια σε αυτό. Η διατήρηση της ασφάλειας οποιουδήποτε έξυπνου προϊόντος σημαίνει επιδιόρθωση κενών ασφαλείας, κυκλοφορία ενημερώσεων υλικολογισμικού, διαχείριση σφαλμάτων, λειτουργία cloud backends και κάλυψη κόστους αποθήκευσης. Τίποτα από αυτά δεν είναι φθηνό. Για συσκευές που βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στο λογισμικό, το συνεχές κόστος διατήρησης της λειτουργίας τους μπορεί να είναι αρκετά σημαντικό.
Το πιο περίπλοκο πρόβλημα, ωστόσο (και ολοένα και πιο δύσκολο να αγνοηθεί) είναι ο αριθμός των συσκευών που φαίνεται τώρα να κυκλοφορούν με λειτουργίες που είναι σκόπιμα κλειδωμένες, κρυμμένες πίσω από paywalls ή ελλιπείς από την αρχή, μόνο και μόνο για να δικαιολογήσουν την εκ νέου χρέωσή σας αργότερα.
Να θυμάστε, έχετε ακόμα μια επιλογή.
Το μοντέλο συνδρομής δεν πρόκειται να καταργηθεί σύντομα, αλλά αξίζει να θυμόμαστε ότι εξακολουθεί να αποτελεί επιλογή—για τις εταιρείες που κατασκευάζουν αυτά τα πράγματα και για εμάς ως αγοραστές τους. Αν συνεχίσουμε να κατευνάζουμε τους χειρότερους παραβάτες εγγράφοντας σε κάθε μικρό πρόγραμμα που πληρώνουν, απλώς θα συνεχίσουν να βασίζονται σε αυτό όλο και περισσότερο.
Έτσι, όταν κάποιο ολοκαίνουργιο gadget τραβάει την προσοχή μου, σταματάω και ρωτάω: «Πόσο θα μου κοστίσει αυτό με την πάροδο του χρόνου;» Αν νιώθω ότι νοικιάζω περισσότερα από όσα έχω στην πραγματικότητα, αυτό είναι συνήθως ένα σημάδι για να φύγω.
Γιατί ειλικρινά, δεν με ενδιαφέρει να κάνω συνδρομή σε καφετιέρα, κουδούνι ή οδοντόβουρτσα. Απλώς θέλω να πληρώσω για κάτι μία φορά και να εμπιστευτώ ότι θα κάνει τη δουλειά του χωρίς την μηνιαία υπενθύμιση ενός λογαριασμού που μου υπενθυμίζει ότι δεν ήταν εξ ολοκλήρου δικό μου εξαρχής.
